Rok powstania: ok. 1880
Architektura: Kaplica na planie prostokąta, z dwuspadowym dachem i wyniosłą attyką. Z tyłu znacznie niższa, łukowo zamknięta absyda. Narożniki kaplicy wzmocnione pilastrami. Wokół kapliczki biegnie cokół, a pod dachem trójwarstwowy, schodkowy gzyms. W bocznych ścianach duże okna o łukowym zwieńczeniu, a w absydzie takiego samego kształtu głęboka blenda. Frontowa ściana nadbudowana pasem zwieńczonym gzymsem identycznym jak gzyms pod okapem. Nad gzymsem attyka o renesansowym kształcie, z dwoma wąskimi wnękami o łukowych zwieńczeniach. Łukowy szczyt attyki podkreślony kolejnym gzymsem i zwieńczony prostym krzyżem. Wejście do kaplicy zwieńczone łukowo, zamknięte drewnianymi drzwiami z przeszklonymi płycinami. Nad wejściem umocowana metalowa latarenka.
Wnętrze: Wnętrze nakryte płaskim stropem, podłoga wyłożona płytkami ceramicznymi. Absyda jest zamurowana. W łuku absydy wymurowana podwójna półka pełniąca rolę płyty ołtarzowej. Na niej figura Matki Bożej Różańcowej. Przed ołtarzem, na marach, zdobiona kwiatami róży otwarta trumna z postacią zmarłej Matki Bożej – przedstawienie Zaśnięcia NMP.
Otoczenie: Kapliczka stoi przy ulicy. Ponieważ stoi na lekko wznoszącym się terenie, wejście znajduje się powyżej drogi, prowadzi do niego kilka schodów.
Uwagi:
Stan: Przeciętny.